ابهر ماند چون درمانگران ماندند

به گزارش خبرنگار گروه چندرسانه‌ای پایگاه خبری تحلیلی «آوای ابهر»؛ در دل تاریخ پرفرازونشیب این سرزمین، روزهایی است که واژه‌ها برای روایتشان کم می‌آورند و قلم در توصیف عظمتشان می‌لرزد. روزهایی که نه تفنگ، که ایمان؛ نه سنگر، که تختِ بیمارستان؛ و نه سرباز، که پزشکان و پرستارانی بی‌ادعا، خط‌مقدم دفاع از حریم انسانیت بودند.

ابهر، آن دیار کهن و استوار، در میان گرد و غبار جنگ، شاهد رزم‌آزمایی زنان و مردانی بود که جامه‌های سفیدشان را بر تن داشتند و در برابر هجوم تاریکی و مرگ، با چراغ امید و فداکاری ایستادند. کادر درمان این شهر، نه با گلوله، که با نسیم مهربانی دستانشان؛ نه با خشم، که با اشک و آهِ بر بالین مجروحان؛ با عشق به وطن و سوگند پزشکی‌شان، پشت جبهه‌ها را محکم نگاه داشتند.