تکریم مفاخر، گام نخست برندسازی

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «موج‌رسا»؛ در رأس هرم مفهومی مدیریت شهری، اهداف کلان قرار دارد. به ساده‌ترین بیان، هدف مدیریت شهری، ساختن شهری برای زندگی راحت‌تر شهروندان است؛ چه اهداف مادی که آسایش زیست‌بوم مردم را در دنیای مادی فراهم می‌کند و چه اهداف معنوی که دستیابی به بهشت برین در دنیای اخروی را آسان‌تر می‌سازد.

کنند.

بدیهی است «برندسازی» برای یک شهر، تعهداتی برای مدیران شهری ایجاد می‌کند که اولین تعهد، حفظ و نگهداشت برند و ارتقای سطح محبوبیت و شهرت آن است.

حال شهری با قدمت فرهنگ و اصالت و آثاری بیش از ۵ هزار سال، به‌ویژه منابع و دارایی‌های انسانی بی‌شمار در ۱۰۰ سال اخیر، چه بخواهد و چه نخواهد، بیش از مکان‌های تاریخی، آب‌وهوا، محصولات کشاورزی، تولیدات صنعتی، صنایع‌دستی و آیین‌های ملی و مذهبی، به مشاهیر خود شناخته می‌شود. قدمت کتب تألیف‌شده بزرگان شهر از قرن چهارم، همچون محمد ابهری و پیراحمد زهرنوش تاکنون، و معرفی مشاهیر ابهررود در آن‌ها، حکایت از صدها ادیب و بزرگ فرهنگی دارد که به شمار نمی‌آیند و اگر قرار بر برپایی بزرگداشت برای همه آنان باشد، باید تمام روزها و هفته‌های سال را به این امر اختصاص داد.

با وجود چنین سرمایه‌های بی‌شمار انسانی و معنوی، چرا ابهررود آن‌چنان که باید در میان سایر شهرهای کشور برجسته و متمایز نشده است؟ مقصر اصلی، مدیریت شهری و تمام مسئولان مرتبط با شهر، از استاندار، نماینده و فرماندار گرفته تا شوراهای شهر و شهرداران و البته خود شهروندان هستند که در تعیین مسئولان شهری، به‌ویژه شوراهای شهر، دقت و همت کافی نداشته‌اند. بزرگ‌ترین کم‌کاری و ترک‌فعل مسئولان و مدیران شهری، در «عدم برندسازی شهری» شهرهای منطقه است. برندسازی شهری یک علم، دانشی نوین و عمیق است و با شعارزدگی کاملاً تفاوت دارد.

نویسنده و ادیب بزرگی همچون مرحوم خاکسار و مرحوم سعید بداغی، چندین تألیف ارزشمند دارند که همگی به‌همت بازماندگانشان چاپ و منتشر شده است. استاد بداغی اخلاقیات و روحیات خاص هنرمندانه‌ای داشتند که تمامی نزدیکان و یارانشان به نیکی به یاد دارند، اما بدیهی است خاطرات شفاهی، ماندگاری لازم و طولانی‌مدت نخواهند داشت و تصاویر، عکس‌ها و کلیپ‌های شبه‌مستند باقی‌مانده از ایشان نیز پراکنده است و شرح حال کاملی از زندگی ایشان ارائه نمی‌دهد.

لذا مدیریت شهری، فرهنگسراهای بخش خصوصی، تمام علاقمندان و یاران آن مرحوم و نیز همه دوستداران ادب و فرهنگ منطقه ابهررود باید بکوشند با تهیه و ساخت مستندهای ماندگار، فاخر و حرفه‌ای (در استاندارد جشنواره‌های ملی و بین‌المللی)، حق مطلب را ادا کنند. در این میان، مجموعه مدیریت شهری وظیفه دارد در وهله نخست برای تکریم منابع انسانی و نکوداشت دارایی‌های معنوی شهر، و دوم برای برندسازی شهر تحت مدیریت خود، هر آنچه می‌تواند در برجسته‌سازی این سرمایه‌های اجتماعی به‌کار گیرد.

این اقدامات نه لطف، بلکه وظیفه‌ای حرفه‌ای برای مدیریت شهری است. تأثیرات مستقیم آن هم بر تعالی ابعاد ادبی و فرهنگی شهر دارد و هم با برندسازی، برجسته‌سازی شهری و تثبیت هویت شهری، شهر را رقابت‌پذیر می‌کند تا سرمایه‌گذاران بیش‌تری برای سرمایه‌گذاری ترغیب شوند و از این راه، درآمدهای پایدار شهر افزایش یافته و در نهایت اقتصاد شهری شکوفا شود.

از جمله مواردی که می‌تواند مدیریت شهری را در این خصوص پیشرو نماید، تأسیس سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی در شهرداری ابهر است. این یک نقص بزرگ در سازمان مدیریت شهری ابهر است که اکنون به‌شدت جای خالی آن احساس می‌شود.

نویسنده: بهزاد آهنگری، کارشناس مدیریت شهری.