۲۸ مرداد هشدار تاریخ برای امروز

به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «آوای ابهر»؛ ۲۸ مرداد تنها یک تاریخ در تقویم سیاسی ایران نیست؛ نقطه‌ای است که در آن، دخالت مستقیم آمریکا و هم‌پیمانانش در سرنوشت یک ملت به‌صورت عریان ثبت شد.

کودتای ۱۳۳۲ علیه دولت ملی دکتر مصدق، با هدف مهار استقلال‌خواهی ایران و بازگرداندن نظم مطلوب قدرت‌های خارجی طراحی شد. از آن پس، ۲۸ مرداد به نماد این واقعیت تبدیل شد که مسئله ایران برای واشنگتن، صرفا یک پرونده دیپلماتیک نبوده، بلکه پروژه‌ای بلندمدت برای کنترل اراده سیاسی و منابع راهبردی این سرزمین بوده است.

تلاقی این سالروز با دو جنگ اخیر آمریکا و اسرائیل علیه ایران، معنای ۲۸ مرداد را از یک خاطره تاریخی به یک هشدار زنده تبدیل می‌کند.

در این دو جنگ، الگوی ثابت همان منطق قدیمی دیده شد: فشار برای تحمیل اراده از بیرون، تضعیف ظرفیت بازدارندگی ایران و آزمودن این فرض که با شوک نظامی می‌توان انسجام ملی را فرسوده کرد.

اما تجربه تاریخی ایران نشان داده که هر بار این محاسبه بر یک خطای بنیادین استوار بوده است: نادیده گرفتن حافظه ملی، تاب‌آوری اجتماعی، و توان بازتولید قدرت در جامعه‌ای که استقلال را جزو عناصر هویت خود می‌داند.

از این زاویه، ۲۸ مرداد فقط یادآور یک کودتا نیست؛ یادآور پیوستگی تاریخی یک سیاست است. همان اراده‌ای که در ۱۳۳۲ دولت ملی را هدف گرفت، امروز نیز در شکل‌های تازه‌ترِ فشار، تحریم، عملیات اطلاعاتی، جنگ رسانه‌ای و تهاجم نظامی خود را بازتولید می‌کند.

تفاوت در ابزارهاست، نه در منطق. در برابر این منطق، پاسخ پایدار ایران نیز همان بوده و هست: اتکا به وحدت ملی، حفظ استقلال تصمیم، و تبدیل تهدید به عامل انسجام.

اگر بخواهیم این سالروز را درست بفهمیم، باید آن را در پیوند با اکنون بخوانیم. ۲۸ مرداد به ما می‌گوید که تاریخ، در ایران، تمام نشده است؛ فقط شکل عوض می‌کند.

از کودتا تا جنگ، از تحریم تا عملیات نظامی، مسئله اصلی همچنان یک چیز است: آیا ایران می‌تواند و باید مستقل بماند؟ پاسخ تاریخی ملت ایران، با همه هزینه‌ها، روشن بوده است.

نویسنده: حسین حدادیان، عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خدابنده