تفرقه داخلی خواسته اصلی موساد و سیا

محمدرضا نجفلی در گفتگو با خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «آوای ابهر»؛ گفت: در شرایط حساس کنونی که جمهوری اسلامی ایران در تقابلی همه‌جانبه با جبهه استکبار قرار دارد، حفظ «وحدت کلمه» نه یک توصیه اخلاقی، بلکه ضرورتی راهبردی برای امنیت ملی است.

وی با اشاره به بیانات امام شهید، افزود: از نقاط مورداختلاف صرف نظر کنید تا بر وحدت بین اقشار ملت در مواقع مضیقه خدشه‌ای وارد نشود. (1404/12/21)

نجفلی خاطرنشان کرد: هرگونه اقدام، موضع‌گیری یا ترک‌ فعلی که منجر به ایجاد شکاف در بدنه جامعه شود، خواسته یا ناخواسته، قطعه‌ای از پازل دشمن در عملیات روانی و میدانی محسوب می‌شود.

وی عنوان کرد: از منظر راهبردی، نباید میان اقدامات مخرب سرویس‌های جاسوسی مانند موساد و سیا با تندروی‌های کلامی یا ناکارآمدی‌های اداری تفاوت قائل شد؛ چرا که خروجی هر دو، سلب اعتماد عمومی و تضعیف اقتدار ملی است. برای مثال، موضع‌گیری‌های شتاب‌زده و حساسیت‌برانگیز برخی چهره‌های مذهبی و سیاسی، نظیر آنچه در اظهارات برخی سیاسیون با ادبیات سوپرانقلابی، کندرو، تندرو شاهد بودیم، می‌تواند به جای جذب حداکثری، منجر به ایجاد ‌دوقطبی‌های کاذب در جامعه شود.

کارشناس سواد رسانه با توضیح اینکه این قبیل رفتارها در کنار ترک‌فعل‌های عمدی یا سهوی در دستگاه‌های اقتصادی که منجر به گرانی‌های لجام‌گسیخته می‌شود، مستقیماً «امید» و «انسجام» مردم را هدف قرار داده است، تصریح کرد: دشمن در طراحی نوین خود، به دنبال تجمیع نارضایتی‌ها در ابعاد سه‌گانه فرهنگی (چالش حجاب)، سیاسی (منازعات داخلی پیرامون مذاکره یا جنگ) و اقتصادی (معیشت) است تا از این طریق، «خیابان» را به میدان تقابل مردم با مردم و مردم با حاکمیت تبدیل کند.

وی به مصداق بارز این خطر اشاره کرد و یادآور شد: زمانی‌که یک مسئول اجرایی در حوزه تنظیم بازار با تصمیمات غلط خود باعث صف‌های طولانی و نارضایتی می‌شود، یا یک خطیب جمعه با ادبیاتی غیروحدت‌آفرین، بخشی از جامعه را مقابل بخش دیگر قرار می‌دهد.

نجفلی اظهار کرد: این رفتارها دقیقاً همان پیاده‌نظامی است که دشمن برای ترکیب «فشار اقتصادی» با «آشوب اجتماعی» به آن نیاز دارد.

وی متذکر شد: هدف نهایی این راهبرد، تخلیه توان دفاعی کشور از طریق سرگرم کردن مسئولان به بحران‌های داخلی و در نهایت زمینه‌سازی برای اقدام نظامی خارجی است. لذا بر تمامی کارگزاران نظام و تریبون‌داران واجب است که با درک جامع از نقشه دشمن، از هرگونه گفتار و کرداری که بوی تفرقه بدهد پرهیز کنند؛ چرا که در هندسه سیاسی امروز، هر کس پیوند میان ملت و حاکمیت را سست کند، دانسته یا ندانسته در جبهه دشمن قدم برداشته است.