استادیار گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان زنجان مطرح کرد:

مدرسه قربانی سودگرایی و قدرت‌های جهانی

استادیار گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان زنجان با اشاره به حمله به مدرسه میناب گفت: جان انسان‌ها در منطق سودگرایانه حاکم بر نظام‌های غربی، ارزش ذاتی خود را از دست داده و مدرسه به ابزاری در دست قدرت‌های جهانی برای پیشبرد اهداف تبدیل شده است‌.

علی صحبت‌لو در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «آوای ابهر»؛ گفت: حمله به مدرسه میناب و شهادت دانش‌آموزان بی‌گناه، پرسشی بنیادین را در باب وضعیت «انسانیت» در جهان امروز مطرح می‌سازد. این حمله وحشیانه، ضرورت بازنگری در پارادایم حاکم بر نظام‌های تربیتی غرب را برجسته می‌کند.

وی تصریح کرد: رویکرد «سودگرایی» که ریشه در اندیشه‌های متفکرانی چون جان لاک، جرمی بنتام و جان استوارت میل دارد، با اولویت دادن به کسب «بیش‌ترین منفعت برای بیش‌ترین افراد» و غلبه بر طبیعت در راستای رفاه و سودآوری، دانش را در خدمت اهداف سیاسی و منافع بیرونی قرار می‌دهد.

استادیار گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان زنجان یادآور شد: در چنین بستری، مدرسه بیش از آنکه مکانی برای رشد همه‌جانبه باشد، به ابزاری در دست سیاست‌گذاران و قدرت‌های حاکم بدل می‌شود.

وی اظهار کرد: حمله وحشیانه آمریکا و رژیم صهیونیستی به مدرسه میناب و شهادت مظلومانه دانش‌آموزان، بار دیگر اثبات کرد که قدرت‌های سلطه‌گر، علم و دانش را نه در جهت ارتقاء بشریت، بلکه به عنوان «ابزاری» برای پیشبرد اهداف شوم خود به کار می‌گیرند.

صحبت‌لو با بیان اینکه در منطق این رویکرد، جان انسان‌ها ارزش ذاتی خود را از دست داده است، تصریح کرد: دشمن، با توهمِ دستیابی به اهدافش از طریق حمله به اندیشه و مراکز علم، چنین اقداماتی را مرتکب می‌شود. این پرسش اساسی مطرح است که چنین حملاتی با کدامیک از قوانین و موازین بین‌المللی انطباق دارد؟

وی متذکر شد: حمله به مدرسه میناب در عمل، مفهوم حقوق بشر را بی‌اعتبار ساخته و نشان می‌دهد که نظام سلطه و استعمار، نه تنها تعهدی به قوانین بین‌المللی ندارد، بلکه از آن‌ها صرفاً به عنوان ابزاری برای حفظ منافع و سودآوری استفاده می‌کند.

استادیار گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان زنجان خاطرنشان کرد: حمله به مدرسه، به مثابه مکانی که سلاح فراگیران آن قلم و اندیشه است، نمود عینی مرگ ارزش‌ها در جهان غرب و ظهور پدیده‌ «نیهیلیسم» (پوچ‌گرایی) در این فرهنگ تلقی می‌شود. این تهاجم، اوج رذالت فرهنگی و خطای محاسباتی فاحشی از سوی دشمن است که سنگر علم و اندیشه را هدف قرار داده است.