آوای ابهر گزارش می‌دهد؛

گردشگری خردمندانه در ابهر مکمل حماسه‌ مقاومت

در روزگاری که نبرد حق علیه باطل با آئین کهن نوروز همزمان شده است، گردشگری درون‌شهری در ابهر به مثابه گزینه‌ای هوشمندانه، افزون بر پاسداشت میراث فرهنگی و تاریخی، نقشی کلیدی در تقویت تاب‌آوری اجتماعی ایفا می‌کند.

به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «آوای ابهر»؛ در این روزهای پرافتخار که ملت ایران با مقاومتی همه‌جانبه در برابر رژیم صهیونیستی، حماسه‌ای دیگر از ایستادگی و استقلال‌طلبی را رقم می‌زند، ضرورت بازنگری در برخی الگوهای مرسوم، از جمله شیوه‌ سفرهای نوروزی، امری هوشمندانه و میهنی به نظر می‌رسد. از یک‌سو، اقتضائات امنیتی و الزامات آمادگی کامل در شرایط خاص کنونی و از سوی دیگر، تکلیف ملی برای مدیریت بهینه‌ مصرف سوخت به ویژه بنزین، اهمیت این بازاندیشی را دوچندان می‌کند.

با این حال، تأکید بر این نکته ضروری است که این رویکرد به معنای کنار گذاشتن گردشگری یا محروم شدن از طراوت دیدار اماکن تفریحی و تاریخی در ایام نوروز نیست. بلکه مطابق دیدگاه صاحب‌نظران و کارشناسان حوزه‌ گردشگری، تغییر جهت از سفرهای برون‌استانی و طولانی به سمت گردشگری درون‌شهری و درون‌استانی، می‌تواند گزینه‌ای هوشمندانه، ایمن و هم‌سو با شرایط روز کشور باشد.

تجربه نشان داده است که هرگونه کنش اجتماعیِ امیدآفرین، حتی اگر در مقیاسی کوچک مانند یک پیک‌نیک خانوادگی در دل طبیعت بکر روستاهای پیرامون شهر یا بازدیدی کوتاه از گنجینه‌های تاریخیِ درون استان باشد، نقشی انکارناپذیر در افزایش تاب‌آوری جامعه، تقویت سرمایه‌های روانی و ارتقاء نشاط عمومی، به ویژه در شرایط حساس و هم‌بسته‌ جنگی، ایفا می‌کند. این نوع از گردشگریِ خردمندانه، ضمن پاسداشت ارزش‌های ملی، پشتیبان روحیه‌ مقاومت و اقتدار میهن نیز است.

بقعه زیدالکبیر ابهر:

بقعه زیدالکبیر معروف به شاهزاده زیدالکبیر واقع در سمت شرقی شهر ابهر در انتهای خیابان شهید مطهری قرار دارد نسب این بزرگوار به حضرت امام حسن (ع) می‌رسد.

این بقعه از نظر سبک معماری در این منطقه بی‌نظیر است. این بنا با زیبایی خاص با پلان مستطیل که در زوایای جبهه جنوبی دو نیم دایره آن را قطع نموده، طراحی و اجرا شده است بنای مذکور بروی دو ردیف سنگ تراشیده شده بنا شده و بقعه آن نیز با آجر به طور ساده ساخته شده است. گنبد بنا مخروطی و نوک تیز با دو پوشش بر حرزهای چهارگانه نشسته است سبک معماری و نحوه ساخت آن حاکی از احداث آن در قرن نهم هجری است.

روستای تاریخی و گردشگری درسجین: 

روستای تاریخی و گردشگری درسجین در ۱۵ کیلومتری شهر ابهر قرار دارد، عده‌ای قدمت روستا را حدود ۷۰۰ سال می‌دانند و به دوره صفویان برمی‌گردانند در سرشماری سال ۸۵ ، این روستا دارای ۲ هزار و ۹۹ نفر جمعیت و ۶۱۱ خانوار بوده است اما اکنون با معکوس شدن روند مهاجرت از روستا به شهر از این آمار به شدت کاسته شده است.

منبع درآمد مردم این خطه زیبا، باغداری انگور، و زراعت گندم است در گذشته مردم به دامداری در سطح وسیع مشغول بوده‌اند که البته به‌دلیل پیش آمدن مشکلاتی چون خشکسالی‌های متمادی یا پشت سر هم، اکنون دامداری در تعداد محدود از خانوارها ادامه دارد، چهار طایفه اصلی در این روستا ساکن هستند ، عزیزخانی، قدیمی، رجبی و دودانگه، زبان اصلی مردم این روستا، که خود اهالی آن را گویش «دودانگه» می‌نامند، گویشی اصیل از لری بختیاری است که ریشه در اقوام اولیه مادها و پارس‌ها دارد این گویش مجموعه شگفت‌آوری از همه زبان‌های زنده از قبیل ترکی و گاها‌ً عربی و فارسی باستان را در برگرفته است.

روستای درسجین آب و هوای کوهستانی و هوای معتدل دارد که روح و روان هر تازه وارد و گردشگری را نوازش می‌دهد

این روستا با چشم‌انداز رودخانه سرسبز و کوه‌های مرتفع و نزدیک، مکانی دل‌انگیز برای گذران ساعات خوب و خوش است و به هر طبیعت دوستی صفا و صمیمیت را پیش‌کش می‌کند‌‌.

روستای قروه:

معماری سیویل و صخره‌ای؛ جاذبه شگفت‌انگیز در روستای قروه ابهر، این روستا قدمت قدمت ۳ هزار ساله دارد.

وجود آثار تاریخی، واجد ارزش از آرامگاه امامزاده عبدالخیر بن موسی بن جعفر، مسجد جامع قروه و همچنین نوع معماری خاص روستا (معماری صخره‌ای) و پل ورودی روستا که منقش به نشان فروهر است.

دره مروارید (مونجوقلو دره) و آبشار و آسیاب سنگی – آبی که همگی دال بر وجود پیشینه تاریخی و قدمت زیاد منطقه در دوران خاص تاریخی است.

موزه باستان‌شناسی ابهر:

موزه باستان‌شناسی ابهر یکی از فاخرترین موزه‌های شمال غرب کشور است و ۲۵۰ اثر تاریخی در خود جای داده است که بنای این آرامگاه نیز مربوط به دوره سلجوقیان است.

اشياء موزه باستان‌شناسی ابهر در سه بخش تاريخی، اسلامی و سنگ‌نوشته در معرض نمايش قرار دارند.

بخش تاريخی:

در اين بخش اشياء مكشوفه از هيدج و ابهر شامل ظروف سفالی ساده، آبريز سفالی، كوزه سفالی، خنجر مفرغی مربوط به عصر آهن و هزاره اول ديده می‌شود.

همچنين انواع، بازوبند مفرغی، حلقه مفرغی و ظروف سفالی دوره اشكانی در ويترين‌ها ديده می‌شود.

دوره اسلامی:

در اين بخش انواع ظروف سفالی از قرن چهار هجری‌. قمری تا دوره قاجار در موزه قرار دارد. همچنين اشياء مكشوفه از سلطانيه شامل پی‌سوز ساده و بشقابی و ظروف لعابدار نيز در موزه وجود دارد. در اين بخش انواع كتب خطي از دوره تيموری تا قاجار با موضوع مذهبی و نجوم، انواع تفنگ‌های دوره قاجار، انواع سكه‌های دوره سلجوقی، ايلخانی، صفوی و قاجار.

در ويترين‌ها به نمايش گذاشته شده است. همچنين تعدادی از ظروف مسي قلمزنی دوره قاجار ساخت زنجان نيز در ويترين‌های دوره اسلامی در معرض نمايش است .

بخش سنگ نوشته‌ها:

تعدادی از سنگ مزارهای مكشوفه از روستای دره‌سجين ابهر و روستای فلج خرمدره مربوط به دوره قاجار و یک نمونه سنگ‌مزار دوره تيموری مكشوفه از صائين‌قلعه ابهر نيز در اين بخش در معرض نمايش است. همچنين اشياء اهدايی از سوی اهالی ابهر در اين بخش ديده می‌شود.

آرامگاه مولانا قطب‌الدین احمد ابهری

یکی از آثار تاریخی و ارزشمند ابهر که در قسمت جنوبی شهر در انتهای خیابان ۱۷ شهریور در میدان پیر قرار گرفته است آرامگاه مولانا قطب‌الدین احمد ابهری (۵۷۷-۵۰۰ هجری قمری) ملقب به پیراحمد و معروف به زهرنوش که از صوفیان مشهور بوده و مریدان خود را در این مکان ارشاد می‌کرده است دلیل شهرت او به پیرزهرنوش بنا به روایتی پیراحمد زهرنوش، زهر را چون شربت می‌نوشید و پیش از نوشیدن زهر سماع مردانه به رله می‌انداخت و وقتی شور بالا می‌گرفت هیچ چیز در آن کارگر نبود.

بقعه اصلی با پلان چار طاقی که با ایجاد شکست در جرزها به ۲۰ وجهی تبدیل شده ساخته شده است و بنا تماماً از آجر ساخته شده و بی‌پیرایه بودن ظاهر آن عملکرد بنا را که همانا صوفیانه باشد بیش از پیش تأکيد می‌کند.

بر فراز این چارطاقی، گنبد زیبایی همانند با گنبدهای دوران سلجوقی استوار گشته و با گنبدهای مسجد جامع قروه و مسجد جامع سجاس قابل مقایسه است فضای داخل آرامگاه امروزه به موزه باستان‌شناسی تبدیل شده است این موزه یکی از موزه‌های غنی و ارزشمند استان زنجان است که از هزاره دوم تا دوره قاجار آثاری متنوع در آن نگه‌داری می‌شود.